Ek gooi toe vir hom sy gunsteling, Rice Crispies, in want hy wil niks weet nie behalwe sy "byt".
Ek gesels met hom land en sand terwyl ek aan gaan in die kombuis. Skielik toe praat hy nie meer terug nie en ek draai om sodat ek kan sien hoekom die mannetjie nou so stil is, en dis wat ek toe sien:
Vas aan die slaap op die stoel. Soveel vir snap, crackle en pop.

1 comment:
Dit is so tipies ons klein mensies wat so aan die slaap kan raak. Koester hulle, hulle word so gou groot. Lief julle. Tannie Annatjie
Post a Comment